تغذیه
ضرورت تغذیه درختان پس از برداشت برای بهبود عملکرد سال آینده

تغذیه پس از برداشت با تقویت ذخایر کربوهیدراتی و عناصر غذایی در سرشاخهها و جوانههای گل، مقاومت درخت را در برابر سرما افزایش میدهد و نیاز غذایی آغاز فصل رشد را تأمین میکند. این کار نقش کلیدی در تشکیل میوه و بهبود عملکرد سال آینده دارد.
تغذیه پاییزه، یعنی تأمین عناصر غذایی درختان میوه پس از برداشت محصول، از جهات متعددی اهمیت دارد.
دلایل اهمیت تغذیه پس از برداشت
۱. مصرف بالای ذخایر در فصل رشد: در طول فصل رشد و تا زمان رسیدن محصول، فرایندهای بیوشیمیایی فراوانی در گیاه رخ میدهد و درخت بخش قابل توجهی از انرژی و ذخایر کربوهیدراتی خود را مصرف میکند.
۲. وابستگی درخت به ذخایر در زمستان: در فصل زمستان، ریشهها غیرفعالاند و درخت برای تداوم حیات به ذخایر کربوهیدراتی متکی است.
بهترین زمان برای افزایش ذخایر غذایی
مناسبترین زمان برای تقویت ذخایر غذایی درخت، بلافاصله پس از برداشت محصول است. در این مرحله، بخش عمدهای از عناصر جذبشده توسط ریشه و نیز عناصری که از طریق محلولپاشی برگی دریافت شدهاند، در سرشاخهها و جوانههای گل ذخیره میشوند.
مزایای این ذخیرهسازی عبارتاند از:
- افزایش غلظت عناصر در سرشاخهها و جوانههای گل، که موجب ارتقای مقاومت آنها در برابر سرمای زمستانه و بهاره میشود.
- تأمین بخشی از عناصر مورد نیاز درخت در ابتدای فصل رشد.
نکته مهم در فیزیولوژی درخت پسته :در آغاز فصل رشد (بهار)، بخش هوایی درخت شامل جوانههای زایشی (گل) و رویشی (برگ) بهسرعت فعالیت خود را آغاز میکند. در مقابل، ریشهها تقریباً هشت هفته پس از باز شدن برگچهها فعال میشوند و جذب عناصر غذایی از خاک را شروع میکنند. بنابراین، نیاز غذایی درخت در اوایل بهار عمدتاً از ذخایر کربوهیدراتی تأمین میشود. به همین دلیل، تغذیه پس از برداشت راهکاری مؤثر برای ذخیرهسازی عناصر لازم جهت شروع فعالیت درخت و رشد جوانههاست.
جمعبندی
افزون بر موارد فوق، تغذیه پاییزه به دلیل نقش کلیدی آن در فرایند تشکیل میوه، اهمیت ویژهای در مدیریت باغهای میوه دارد و میتواند تأثیر مستقیمی بر عملکرد سال آینده داشته باشد.



